dark mode light mode Search
Search

PVANPBAS

13 posts

Idol League มันเตะยังไงรึ บอล 11 คนเนี่ย

"พี่เล่นบอลไม่เป็นเลย แต่พอมีแรงวิ่งอยู่บ้าง พี่ควรเล่นตำแหน่งไหน" ผมเดินไปถามพี่วู น้องเบน เสียงตอบกลับมาพร้อมกันคือ แบ็คขวาครับ... โอเคผมจะเล่นแบ๊คขวา

Idol Fight สุดยอดแห่งการปลดล็อคความกลัวหมัด

ตอนเด็กๆ โดนต่อยสลบแล้วกลัว เลยไม่ค่อยชอบมีเรื่องหมัดมวยเข้ามาในชีวิต จน DJBBM มาชวนต่อย IDOL FIGHT ตอนไปดูบอล FA Cup final ที่ลอนดอน ตอนนั้นรับปากทันที เพราะอยากลอง

Taste ในการฟังเพลงของพี่แว่น (ตอนที่ 2)

หลังจากพี่แว่นได้โควต้านักดนตรีเพื่อเข้ามาเรียนที่ ม.บูรพา คณะวิทยาศาสตร์ เอกวิทยาศาสตร์กายภาพ (เรื่องราว ม.บูรพาไว้เขียนแยก) พี่แว่นได้รู้จักกลุ่มเพื่อนใหม่ ซึ่งยังคบหายาวกันจนทุกวันนี้ครับ

Taste ในการฟังเพลงของพี่แว่น (ตอนที่ 1)

พี่แว่นโตมาจากครอบครับที่ชอบร้องรำทำเพลง คุณพ่อคุณแม่ชอบสังสรรค์รำวง เลยได้ยินเสียงเพลงมาตั้งแต่จำความได้หละครับ อยู่กับมันมาตั้งแต่นั้นหละครับ

แมวตัวแรกของพี่แว่น

ช่วงปี พ.ศ. 2554 มีแมวส้มตัวนึง อยู่ๆก็เดินมาที่หน้าบ้านแล้วมันไม่ไปไหนเลย นั่งมองเราอยู่อย่างนั้นหละ พี่แว่นจึงเปิดประตูมุ้งลวดเพื่อเชื้อเชิญให้มันเข้ามาภายในบ้าน "เมี๊ยววววว" แมวส้มตัวนั้นทักทายพี่แว่นครั้งแรก บ่งบอกถึงการสื่อสารว่า เลาขอเข้ามาอยู่นะแว่น

ใครอยากเป็นสตรีมเมอร์…ฉันนะสิๆ

Blog นี้จะไม่ใช่การสอนเทคนิคหรือการตั้งค่าต่างๆ ซึ่งตอนนี้มันสามารถหาได้ตามยูทูปมากมาย ทั้งอุปกรณ์และ Software แต่พี่แว่นเองอยากจะมาแชร์ Attitude ( ทัศนคติ) ที่ควรมีต่อการที่จะเริ่มทำอาชีพสตรีมเมอร์ครับ อาชีพที่หลายๆคนใฝ่ฝันในหมู่วัยรุ่นในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาจนมาแรงแซงสายอาชีพอื่น อาชีพที่หลายๆคนคิดว่าทำง่ายๆ เล่นเกมให้คนดูแล้วได้เงินได้เงินเดือนหลักพันยันหลักแสน… ใช่ครับที่อ่านมาข้างต้นนั่นถูกแล้วครับ แต่เป็นการมองตรงปลายทางที่สำเร็จมากกว่าครับ พูดคนเดียว…

เมื่อผมเป็นโรคซึมเศร้า

มันเป็นเรื่องน่าเขินนะ เหมือนเราถูกปลูกฝังให้คิดว่าการเข้าพบจิตแพทย์คือเราต้องเป็นบ้าไม่คิดว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง ที่ต้องเข้าไปพบจิตแพทย์เพื่อทำการรักษาและบำบัดกินยาเป็นปีๆ ต้องกินยานอนหลับเพื่อช่วยในการนอน –เป็นคนร่าเริงมาตั้งแต่เด็กๆ– ใช่ครับ พี่แว่นเป็นที่รักของเพื่อนๆ เป็นสายฮามาตั้งแต่เด็กๆ จนโตมาเรียนมหาวิทยาลัยก็ยังสายฮาเหมือนเดิม จนมาทำงานก็ทำงานด้ามเกมที่ดูแล้วไม่น่าจะมีอะไรที่ทำให้เกิดโรคซึมเศร้านี้ได้ครับ แน่นอนหละครับ มันเกิดเหตุการณ์ที่กระทบกับสภาพจิตใจอย่างหนักหน่วงในช่วงชีวิตครั้งนึงของพี่แว่น ทำให้การมองโลกของผมเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เดิมที่เชื่อว่ามันเกิดจากสาเหตุนี้ แต่มันไม่ใช่ปัจจัยหลัก มันแค่เร้าหรือเร่งให้มาไวขึ้นเท่านั้นเอง กลับกันการทำงานของเราต่างหาก ที่กลายเป็นสิ่งที่สำคัญที่เปิดประตูให้มัน…

บาสเกตบอล กีฬาหลักของพี่แว่นตอนมัธยม

ไม่รู้ทำไมถึงชอบเล่นบาสเกตบอล ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่น่าจะมาช่วงที่ดู NBA ช่วงบ่ายทางช่อง 7 ที่ทำให้ซึมซับบาสเกตบอลเข้าไปกลายเป็นกีฬาหลักของตัวเองไปเลยโดยไม่สนใจฟุตบอลเลยแม้แต่นิด -คนเล่นบาสแม่งขี้เก๊ก- เพื่อนที่เล่นฟุตบอลคนนึงได้กล่าวไว้ มันจริงนะ ตามที่เพื่อนได้บอกครับ ว่าคนเล่นบาสทำไมขี้เก๊ก มันจะมีอยู่นิดนึงหละ เพราะบาสเกตบอลมันไม่ใช่กีฬาฮิตหลักๆในโรงเรียนพี่แว่น โน้น..เตะบอล เตะตะกร้อ วอลเล่ย์บอลโน้น ฮิตมากกว่า…

ปิดเทอมฤดูร้อนที่ผมชอบที่สุด

อีกไม่นาน จะปิดเทอมใหญ่แล้ว… เด็กชายชนิกนันท์ พลางคิดในใจ ย้อนไปสมัยช่วงพี่แว่นเรียนชั้นประถมที่ จ.น่าน น่าจะราวๆปี พ.ศ. 2530 – 2536 ต้องเรียน 3 เทอมเลยทีเดียว ไม่ได้มี 2 แบบสมัยนี้ ซึ่งแน่นอนว่าการปิดเทอมใหญ่นั้นเป็นอะไรที่เด็กอย่างพี่แว่นนั้นรอคอยเป็นอย่างมาก…